محمد فرهنگ‌دوست، با بیان اینکه مرحوم غلامرضا تختی اسطوره‌ای بود که تا امروز به مانند او یافت نشده است، گفت: رمز ماندگاری جهان‌پهلوان در این بود که وی، من نبود، او هم نبود، بلکه خود مردم بود.

پیشکسوت کشتی فرنگی و هم‌دوره‌ی مرحوم غلامرضا تختی در گفت و گو با روابط عمومی فدراسیون کشتی در این رابطه اظهار کرد: در این سال‌ها در مورد تختی زیاد نوشته شده است و امثال من نیز در مورد او زیاد صحبت کرده‌ایم، ای کاش جوانان و نوجوانان ما با الگو گرفتن از این کشتی‌گیر نامدار ایران زمین، اخلاق و منش پهلوانی او را سرلوحه‌ی خود قرار می‌دادند. واقعیت این است که تختی خصوصیاتی داشت که وی را از سایر کشتی‌گیران ایران و جهان متمایز کرده بود. کارلین با چندین مدال جهانی شاید در عرصه‌ی قهرمانی یک نام‌آور ویژه باشد اما هیچ‌گاه به مانند تختی نتوانست در کشتی جهان جایگاه ویژه‌ای را از آن خود کند.

وی افزود: بعد از مسابقات قهرمانی جهان در سال 1966 تولیدو آمریکا، تختی هرچند به دلیل آماده نبودن نتوانست مدال را بگیرد، ولی پس از بازگشت مردم به گونه‌ای از او استقبال کردند که انگار مدال طلای المپیک را گرفته است.

فرهنگ‌دوست، با بیان اینکه تختی، حتی حقوق ماهیانه‌ی خود را به یک دانشجوی دانشگاه پلیس می‌داد، تصریح کرد: وی عاشق مردم بود و از هرکاری برای کمک به هم‌نوع خود دریغ نمی‌کرد، در آن زمان هنوز یادم هست که وقتی فدراسیون کشتی کانادا به او پیشنهاد داد تا برای مربیگری با حقوق ماهیانه 3 هزار دلار به این کشور کوچ کند، گفته بود که من متعلق به این مردم هستم.

وی افزود: در جای دیگر یک روز تختی برای استخدام در شرکت راه‌آهن به دفتر این شرکت رفته بود و مسئول مربوطه از او گواهی سوء‌پیشینه خواسته بود، تختی در جواب این فرد مسئول گفته بود که سؤسابقه‌ی من مردم هستند.

این پیشکسوت کشتی فرنگی در پایان خاطرنشان کرد: هنوز به یاد دارم که وقتی مرحوم تختی برای خواندن نماز به مسجدی در محله‌ی سرچشمه‌ی تهران می‌رفت، از انبوهی جمعیت مشتاقی که می‌خواستند در کنار تختی نماز بخوانند، ترافیک زیادی در آن محله می‌شد، مردم عاشق تختی بودند و تختی هم با عشق مردم زندگی می‌کرد. جوانان و نوجوانان و حتی بزرگترهای ما باید با الگو گرفتن از تختی، روحیه‌ی جوانمردی و آزادگی را در جامعه گسترش دهند.