به گزارش روابط عمومی فدراسیون کشتی؛ بووایسار سایتی‌اف، پرعنوان‌ترین کشتی‌گیر حال حاضر جهان،  پس از کسب پیروزی در برابر ماخاچ مرتضی علی‌اف در فینال وزن 74 کیلوگرم مسابقات کشتی آزاد قهرمانی روسیه، در مورد قهرمانی خود به خبرنگاران چنین گفت:

-    به خاطر این پیروزی بسیار خوشحالم و از تمام کسانی که به من اعتماد داشتند و مرا حمایت نمودند، از جمله خانواده‌ام، مربّیانم، دوستانم و طرفدارانم تشکّر می‌کنم. خدا را هم شکر!

سئوال: تفاوت این فینال با فینال‌های گذشته که در آنها حضور داشتی در چه چیزی بود؟

-    فینال امروز، فینال رویارویی منش‌ها و شخصیت‌ها بود. من همیشه با احترام نسبت به حریفانم برخورد کرده‌ام، به خصوص نسبت به حریف امروزم یعنی ماخاچ مرتضی علی‌اف. او کشتی‌گیر بسیار خوبی است. همین بس که در طیّ روندکسب آمادگی برای این مسابقات، فیلم‌های مبارزات او را چندین بار تماشا کردم، کاری که حتّی پیش از المپیک نیز انجام نداده بودم. امروز برای بردن در چنین فینالی، ماخاچ شخصیت لازم را برای پیروزی نداشت و من قوی‌تر بودم.

سئوال: کشتی‌گرفتن تو در دیدار فینال با چهار تا کشتی قبلی‌ات تفاوت داشت... اینطور نیست؟   

منظورتان این است که در چهار تا دیدار قبلی‌ام تا فینال، کشتی‌ام را رو نکرده بودم؟ (خنده) نه، اینطور نیست. من خودم را با جدّیت تمام برای این مسابقات آماده کرده بودم و در فرم بسیار خوبی هم قرار داشتم. در چهار مسابقه‌ی دیگر هم دلم می‌خواست مانند فینال کشتی بگیرم، نیرویش را هم داشتم، با این حال نمی‌توانستم خودم را به انجام آن مجبور کنم، امّا در فینال با تمام قوا روی تشک رفتم.

سئوال: در نیمه‌نهایی خیلی به حریف‌ات تیموراز فری‌اف که قهرمان جوانان جهان بود میدان دادی. چرا؟

-    این جوان می‌تواند تبدیل به یک کشتی‌گیر بسیار خوب شود. امّا من در آن دیدار اوضاع را کاملاً تحت کنترل داشتم [و کشتی را اداره می‌کردم]؛ و این یعنی تجربه. در هنگام مبارزه به طور ناخودآگاه می‌دانستم که چه میزانی از سعی و تلاش برای رسیدن به پیروزی کافی است؛ به همین خاطر لازم نبود که خودم را به صرف نیرویی بیش از اندازه‌ی لازم وادار کنم. امّا خوب در دیدار فینال با تمام قوا به روی تشک رفتم.

سئوال: آیا قهرمانی روسیه را می‌توان با قهرمانی در المپیک و یا احیاناً قهرمانی جهان مقایسه نمود؟‌

این قهرمانی که خیلی مهم بود، البتّه امیدوارم که زیبا هم بوده باشد. امّا به هر حال قهرمانی روسیه است، نه قهرمانی المپیک و یا حتّی قهرمانی جهان. اعتبار این قهرمانی برای من در شعار آن است: "پیش به سوی پکن!" نیاز شدیدی به رفتن به پکن در خود احساس می‌کنم. امروز اوّلین قدم را در این راه برداشتم. اکنون زمان زیادی تا مسابقات المپیک نمانده است و فقط 2 ماه فرصت داریم. امّا در همین فاصله هم باید تمرینات بسیار سختی را پشت‌سر بگذاریم. و من این راه را تا به انتهای آن خواهم پیمود.