خسته شده بودم از اینکه دائم بشنوم من بعد از شکست در برابر سایتی‌یف به آخر کارم رسیده‌ام

روز گذشته 25 ژانویه (6 بهمن) به دنبال قهرمانی ماخاچ مرتضی‌علی‌یف در وزن 74 کیلو در چهارچوب رقابت‌های بین‌المللی جایزه بزرگ ایوان یاریگین که در کراسنویارسک روسیه برگزار می‌شد، خبرنگار آژانس خبری ورزش روسیه پس از اتمام مراسم توزیع جوایز مصاحبه‌ای را با وی ترتیب داد. آنچه در پی می‌آید ترجمه‌ی این مصاحبه‌ است که در واحد روابط عمومی فدراسیون کشتی تهیه و تنظیم گردیده است:

آنچه که در رقابت‌های یاریگین امسال روی داد، اثبات سرسختی و مقاومت من بود. راستش خسته شده بودم از اینکه دائم بشنوم من بعد از شکست در برابر سایتی‌یف در رقابت‌های قهرمانی روسیه، به آخر کارم رسیده‌ام. می‌خواستم به همه و از جمله به خودم ثابت کنم که این مسئله صحت ندارد. حتی تصمیم داشتم که در اکتبر (اوایل پاییز) سال قبل خودم را محک بزنم، اما در همان آغاز مسابقات بین‌المللی شامیل اوماخانوف به سرم ضربه‌ی سختی وارد شد که حتی در اثر آن دچار آسیب مغزی شدم. بعد از این ماجرا بود که بدشانسی‌ها یکی پس از دیگری گریبان‌ام را ‌گرفتند. حتی آنقدر که همه‌چیز بد و ناخوشایند بود، یادآوری دوباره‌‌ی‌شان هم برایم سخت و دردآور است. مدت‌ها بعد از آن واقعه بود که شروع کردم به آماده ساختن خودم برای حضور در تورنمنت یاریگین؛ این وقفه، بیش از حد طول کشید و به همین خاطر الان از فرم ایده‌آل‌ام دور هستم. اتفاقاً در همین کراسنویارسک بود که در گردنم  پروتز کارگذاشتند، در نتیجه سرم را کلاً نمی‌توانم بچرخانم. به همین خاطر به من توصیه شد که از حضور در این مسابقات انصراف بدهم، اما من مصمم بودم که بازگشت به روی تشک کشتی را بیش از این به تأخیر نیندازم. راستش کشتی‌هایم توأم با درد برگزار شد. درد گردنم به من اجازه‌ی زیرگرفتن را نمی‌داد. این مسأله آنقدر آزارم داد که در مسابقه‌ی مرحله‌‌ی مقدماتی‌ام با مراد گایداروف و همچنین در مسابقه‌‌ی فینال‌ام با ایربک فارنی‌یف دائم سعی داشتم تا با استفاده از قرعه، کشتی را ببرم. هر دو بار هم با سختی فراوان توانستم درتایم 30 ثانیه نتیجه را از آن خود کنم. مسابقات بسیار سختی بود و در فینال، رقیب قدیمی‌ام ایربک‌ فارنی‌یف انتظارم را می‌کشید. او کلاً برای من یک حریف سخت و بدبدن بوده است، به‌علاوه در حال حاضر نسبت به قبل از لحاظ فیزیکی سخت‌تر و قوی‌تر شده است. این مسابقه برای هردوی ما مسابقه‌ای اصولی بود و هیچ کدام‌ نمی‌خواستیم که بازنده‌ی آن باشیم، به همین خاطر تا لحظه‌ی آخر سرسختانه جنگیدیم. حتی الان که به حال و روزم (از لحاظ وضعیت جسمانی) نگاه می‌کنم، نمی‌دانم و مطمئن نیستم که چطور توانستم پیروز شوم!

ماخاچ مرتضی‌علی‌ِیف همچنین خاطرنشان ساخت که از موفقیت برادرش حاجی‌مراد در کسب مدال برنز این وزن خوشحال است و گفت:

ما برادران مرتضی‌علی‌یف یعنی من، حاجی‌مراد و موسی به عنوان یک لشگر تمام عیار به کراسنویارسک آمدیم و همه‌مان هم در وزن 74 کیلو کشتی می‌گیریم. طبیعتاً قبل از آغاز مسابقات، تاکتیک خانوادگی کشتی‌مان را با هم مورد بحث و بررسی قرار دادیم. ما برادران به هم قول دادیم تا در وهله‌ی نخست حریفان اصلی‌مان را از سر راه همدیگر برداریم (با خنده!) و حقیقتاً هم در انجام این کار موفق شدیم. حاجی‌مراد، دنیس چارگوش را حذف کرد و کشتی جانانه‌ای را هم روبروی ایربک فارنی‌یف گرفت. خیلی خوشحالم که او توانست روی یکی از سه سکو بایستد، هرچند که می‌توانست به فینال هم راه پیدا کند. اگر اینطور می‌شد، من در مسابقه‌ی فینال روی تشک نمی‌رفتم و از رویارویی با او انصراف می‌دادم!