به گزارش روابط عمومی فدراسیون کشتی، ماولت باتیروف، دارندهی مدال طلای وزن 60 کیلوگرم رقابتهای کشتی المپیک 2008 پکن، بعد از کسب این مدال مصاحبهای را با خبرگزاری ورمیا نووستی انجام داده که بشرح زیر است:
ماولت باتیروف از تیم ملی کشتی آزاد روسیه، کسی بود که توانست در المپیک 2008 پکن مدال طلای رقابتهای وزن 60 کیلوگرم را از آن خود نماید. این کشتیگیر داغستانی برای دومین بار متوالی بود که توانست صاحب گردنآویز طلای المپیک گردد. او این بار برای رسیدن به این مهم، در دیدار نهایی این وزن، واسیلی فدوریشین اوکراینی، قهرمان اروپا در سال جاری را شکست داد. در زمان برگزاری مسابقات شخصیتهای مهمی در جایگاه ویژه حضور یافته بودند تا ورزشکاران مورد علاقهی خود را تشویق کنند. سرگی بوبکا، قهرمان نامی پرش با نیزه از اوکراین که در حال حاضر ریاست کمیتهی ملی المپیک این کشور را بر عهده دارد نیز به طرفداری از هموطنش فدوریشین در سالن مسابقات حاضر حاضر شده بود. در مقابل نیز کم نبودند رؤسای ورزشی و ورزشکاران مطرحی که به تشویق کشتیگیر روس میپرداختند. در کنار لئونید تیاگاچف رئیس کمیتهی ملی المپیک روسیه، الکساندر پوپوف قهرمان شنا و الکساندر کارلین قهرمان سه دورهی المپیک در رشتهی کشتی فرنگی، الکساندر ژوکوف و سرگی ایوانوف معاونان نخست وزیر روسیه نیز شاهد برگزاری دیدار فینال بودند. ماولت باتیروف بعد از پیروزی در این مسابقه و کسب دومین قهرمانی المپیک خود به سئوالات الگا یرمولینا خبرنگار ویژهی خبرگزاری ورمیا نووستی (زمان اخبار) پاسخ گفت:
سئوال: حالا دیگر حتماً خودتان را یک فرد کاملاً خوشبخت احساس میکنید؟
پاسخ: طبیعتاً. در وهلهی اول از این بابت که توانستم پاسخ مناسبی به اعتماد تمام هوادارانام در روسیه و داغستان بدهم بسیار راضی و خرسند هستم. ما تا به حال در داغستان کسی را نداشتهایم که دوبار قهرمانی المپیک را در کارنامهی خود داشته باشد و [به همین خاطر] مسئولیت کسب چنین عنوانی بر روی دوش من قرار داشت. به خواست خدای متعال چنین اتفاقی محقق گردید. من از تمام طرفدارانام تشکر میکنم، چرا که میدانم آنها نگران من بودند و قلبشان برای من میتپید.
سئوال: این نخستین بار نبود که با این حریف اوکراینی یعنی واسیلی فدوریشین روبرو میشدید. با این حال آیا میشود گفت که این مبارزه نسبت به سایر مبارزههایی که با هم داشتید، سختتر بود؟
تقریباً از تمام مسابقاتی که با او داشتهام پیروز بیرون آمدهام. ولی این یکی واقعاً سختتر از همه به نظر میرسید. میدانید که اگر یک حریف ضعیفتر از شما به نحوی به فینال راه یافته باشد، خودش را هرطور هم که باشد به طور ویژهای محیّای مسابقهی پایانی میکند. به همین خاطر است که شما باید در دیدار فینال تقریباً شیوهی خودتان را عوض کنید، زیرکانهتر عمل کرده و کمتر خطر کنید.
سئوال: پس دقیقاً به خاطر همین مسأله است که کشتی شما در این مسابقات در مقایسه با المپیک آتن، شور و هیجان کمتری داشت و بیشتر محافظهکارانه بود؟
پاسخ: بله، درست است. به مدد گذشت زمان است که تجربه حاصل میشود و با گذشت سالها میآموزید که چطور باید روی تشک رفتار کنید. اما با در خانه نشستن تجربه به سراغتان نمیآید. باید کشتی گرفت و در مسابقات قهرمانی متعدد شرکت کرد. در این چهار سال من در مسابقات مهم زیادی شرکت کردم.
سئوال: چه وقت احساس کردید که مدال طلای المپیک حالا دیگر مال شماست؟
پاسخ: در تایم دوم بود که دست حریف برایم باز شد و عملکرش قابلدرکتر شد. اگرچه پنهان نمیکنم که امتیازی که از دست دادم به سبب اشتباه خود من بود. اما مهم این است که بعد آن امتیاز را جبران کردم. ناراحتکننده بود که به خاطر از دست دادن همان یک امتیاز، از طلا محروم شوم. اما از آنجا که در تایم نخست من توانسته بودم با گرفتن یک امتیاز نتیجهی تایم را از آن خود کنم، خودم را بسیار قاطع احساس میکردم و ترس و نگرانی نداشتم. همان موقع بود که فهمیدم از فدوریشین خواهم برد. با چنین روحیهای بود که در تایم دوم روی تشک رفتم.
سئوال: آیا این مسئله که بسیک کودوخوف لحظاتی قبل از دیدار فینال شما بخت تصاحب مدال طلای وزن 55 کیلوگرم را از دست داد، تأثیری روی شما نگذاشت؟
پاسخ: چرا، از این مسئله خیلی ناراحت و درعین حال خیلی هم برانگیخته شدم. میخواستم نشان دهم که علیرغم تمام مسائل پیشآمده، ما هنوز هم از همه قویتر هستیم. رک و صریح بگویم که بسیک در وزن خودش در جهان بهترین است. او شمارهی یک است. مسئله فقط این بود که تجربهاش کم بود و حساب یک جای کار را نکرده بود. اما او جوان است و معتقدم که باز هم خودش نشان خواهد داد.
سئوال: کسب مدال المپیکی سختتر است یا دفاع از آن؟
پاسخ: طبیعتاً دفاع از آن. المپیک طوری است که در آن احتمال وقوع هر مسئلهای وجود دارد. مثلاً همین کودوخوف عزمش را جزم کرده بود که مدال طلای المپیک را از آن خود کند و واقعاً هم میتوانست این کار را انجام دهد. اما به خاطر یک اشتباه، سوم شد. ناراحتکنندهترین مسئله این است که کشتیگیر آمریکایی که قهرمان این وزن شد، تمام دیدارهای رودررویش با بسیک را به او باخته بود. وقتی بسیک فهمید که کشتیگیر آمریکایی قهرمان شده، زد زیر گریه؛ خوب چنین مسئلهای واقعاً ناراحتکننده است.
سئوال: در المپیک قبل این پدرتان بود که [بعد از قهرمانی] شما را [قلمدوش خود] از روی تشک بیرون آورد...
پاسخ: او اینجا هم میخواست همین کار را انجام دهد. اما روی سکوها در جایی نشسته بود که فاصلهاش با من خیلی زیاد بود. میخواست از روی نرده به این طرف بپرد که نشد.
سئوال: در آتن بعد از کسب مقام قهرمانی، چهرهتان از خوشحالی میدرخشید؛ اما اینجا روی سکو که رفتید، خیلی آرام بودید. علت این مسئله چیست؟
پاسخ: چهار سال قبل هیچ کس به من امید چندانی نداشت. فقط تا قبل آن مسابقات یک بار قهرمان روسیه شده بودم و دیگر هیچ. یک مقام سومی اروپا هم داشتم. طبیعتاً با کسب مدال طلای المپیک، یک شوک واقعی را تجربه کردم . اما میدانید؟ من فهمیدهام که کسب آمادگی برای مسابقات المپیک، از خود حضور و کشتیگرفتن در المپیک هم به مراتب سختتر و وحشتناکتر است. در المپیک، مسابقات کشتی در هر وزن تنها یک روز طول میکشد و بعد از تمام شدن آن تازه به این فکر میافتی که آخر چرا همهچیز این قدر زود تمام شد؟
سئوال: چهار سال پیش در آتن گفته بودید که در المپیک بعدی یعنی 2008، برادرتان آدام جایگزین شما خواهد شد؛ اما دوباره این خود شما بودید که در پکن روی تشک رفتید!
پاسخ: مسئله من نیستم. بلکه این برادرم است که کمی بدشانس است و اغلب مریض میشود. قبل از شروع مسابقات همهچیز تقریباً خوب است و او با یک فرم ایدهآل به مسابقات نزدیک میشود؛ اما ناگهان یک اتفاقی رخ میدهد. مثلاً سال گذشته او به مقام نخست مسابقات قهرمانی روسیه رسید، اما پیش از مسابقات قهرمانی جهان آسیب دید. به همین خاطر من مجبور شدم که شروع به آمادهکردن خودم کنم. البته آن موقع فکر این را نکرده بودم. بعد هم رفتم به باکو و به مقام قهرمانی رسیدم. خوب دیگر چه میشد کرد؟!
سئوال: در آینده هم میخواهید در همین وزن 60 کیلو کشتی بگیرید؟
پاسخ: اگر قرار باشد کشتی بگیرم، به خاطر حفظ سلامتیام به یک وزن بالاتر خواهم رفت.
سئوال: چه وقت در این مورد تصمیم خواهید گرفت؟
پاسخ: یک سال دیگر. اگر یادتان باشد بعد از آتن به شصت کیلو آمدم. این طوری کار برایم راحتتر شد، چرا که وزن معمول خودم 66 کیلوگرم است. 6 کیلو وزن کم کردن در مقایسه با وزنی که قبل از آتن مجبور به کم کردن آن بودم، عملاً به حساب نمیآید. شرایط قبل از آتنام (از لحاظ وزن کمکردن) به طور وحشتناکی سخت بود؛ سختترین شرایطی که زمانی در زندگی تجربهاش کردهام.
سئوال: بعد از رسیدن شما به قهرمانی، همسرتان تلفن نزد؟
پاسخ: مسلّماً چرا. این مدال به او هم میرسد، چرا که تمام اردوها و مسافرتهای مرا با بردباری تحمل کرده است.
سئوال: با جایزهی نقدیتان چهکار میخواهید بکنید؟
پاسخ: راستش تا پیش از این که درگیر تمرینات و بعد هم خود مسابقات المپیک بودم؛ به همین خاطر هنوز در این مورد فکری نکردهام. اما حالا که قهرمان شدهام، دارم به این فکر می کنم که یک صندوق خیریه تأسیس کنم. در داغستان مردم محتاج زیادی هستند که نیاز به کمک دارند.
سئوال: در این مسابقات، یک کشتیگیر که مخالف تصمیم داور بود، بعد از مراسم اهدای جوایز، مدال المپیک خودش را روی تشک پرت کرد (اشاره به آرا آبراهامیان از تیم سوئد). چه نظری در این مورد دارید؟
پاسخ: انجام این کار نادانی بزرگی بود. هر مدالی ارزش خودش را دارد. او که [بالاخره یک] مدال گرفته بود؛ پس چرا آن را پرت کرد؟ فکر میکنم که او بعداً خودش ار این بابت متأسف شده باشد.