اخبار
شماره : 4105
۱۲:۲۷ ۱۳۸۷/۴/۱۹
بخش سوم مصاحبه‌ی نجم‌الدین عبدلبیکوف

نظرات عبدلبیکوف در مورد کشتی ایران

Sample Imageبخش سوم مصاحبه‌ی اختصاصی نجم‌الدین عبدلبیکوف رئیس باشگاه علی‌علی‌اف داغستان با روابط عمومی‌ فدراسیون کشتی مصاح در مورد کشتی ایران به شرح زیر است:

1-نظر شما درباره‌ی کشتی ایران در زمان حاضر چیست؟‌ به نظر شما چه باید کرد تا وضعیت کشتی ایران دوباره همانند آن زمانی شود که حبیبی و تختی کشتی می‌گرفتند؟

خوب ببینید قوانین کشتی آن زمان کاملاً با قوانین فعلی متفاوت بودند. در حال حاضر کشتی در سه وقت دو دقیقه‌ای برگزار می‌شود،‌ حال آنکه در آن زمان یک مسابقه‌ی کشتی چیزی  حدود 15 دقیقه به طول می‌انجامید و کشتی‌گیران بیشتر با هم مبارزه می‌کردند؛ کشتی آن زمان چیز کاملاً دیگری بود. اما امروز دوستان غربی ما (کشورهایی نظیر ابالات متحده و ...) کاری کرده‌اند که قوانین به ضرر ما یعنی کشور‌هایی مانند ایران، ترکیه و روسیه که کشتی در آنها پیشرفت کرده و توسعه یافته بود، تغییر کند. نمی‌دانم چرا امروز باید طوری شده باشد که دو کشتی‌گیر بیایند و برای کسب مقام سوم مشترک مبارزه کنند؟ چرا؟ بگذارید یک مثال بزنم: فرض کنیم که یک کشتی‌گیر ضعیف در دور اول نتیجه را به یک کشتی‌گیر خوب واگذار می‌کند و آن کشتی‌گیر خوب می‌آید و اول یا دوم می‌شود؛ حالا آن کشتی‌گیر ضعیفی که در دور اول به این کشتی‌گیر خوب باخته،‌ چون حریفش توانسته به فینال راه پیدا کند، بدون اینکه با حریف قدر دیگری کشتی گرفته باشد،‌ بخت پیدا می‌کند تا برای کسب مقام سومی مبارزه کند و این اصلاً عادلانه نیست؛ این است وضعیت کنونی کشتی.

اما حالا می‌خواهم به این مسئله اشاره کنم که در ایران کشتی‌گیران خیلی خوبی هستند که در هیچ جای دیگری یافت نمی‌شوند،‌حتی در داغستان. فقط باید تاکتیک صحیح را روی آنها پیاده کرد. من چه پیشنهادی برای این کار دارم؟ بینید در حال حاضر حدود بیست سال است که با ایران و کشتی ایران آشنا هستم؛ بارها به ایران آمده‌ام و دوستان زیادی هم در اینجا دارم. این چهارمین رئیس فدراسیونی است که من شاهد فعالیت او هستم. مسئله اینجاست که وقتی در ایران یک رئیس جای خود را به رئیس دیگری می‌دهد، همه‌ی اعضای تیم هم از کار برکنار می‌شوند. به نظر من بهتر است که سرمربی‌ای در ایران مشغول کار شود که بدون درنظرگرفتن اینکه چه کسی برکنار و یا چه کسی به سمت ریاست منصوب شده‌است، چنین سریع از کار برکنار نشود و برای دو دوره و یا حتّی سه‌ دوره از رقابت‌های المپیک در سمت خود باقی باشد و همه‌ی دیگر مربّیان در تمام سطوح زیر نظر او کار کنند و او بر کار همه‌ی آنها نظارت و سرپرستی داشته باشد و بهتر است که برای تیم ملّی، نه یک ترکیب و نه دو ترکیب، که حتّی تا پنج یا شش ترکیب تشکیل دهد؛ چرا که باید با این بچه‌ها کار کرد (اشاره به نوجوانانی که در رقابت‌های روز جهانی کودک در حال کشتی‌گرفتن هستند). باید این کار را چه برای تیم‌های بزرگسالان، چه جوانان و یا نوجوانان انجام داد.

2-نظر شما در مورد علیرضا حیدری چیست؟

می‌دانید؟ من در میان ورزشکاران خوب دوستان زیادی دارم که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به حیدری اشاره کرد. من چهل سال است که در کار ورزش هستم و دوستان زیادی در اینجا دارم از جمله سلمان قادری. من می‌خواهم بگویم که این بچه‌ها (نامبردگان) کارهای زیادی برای کشتی ایران انجام داده‌اند. آنها ورزشکاران بزرگی هستند که باید از آنها تقدیر و تشکر به عمل آورد. من از اینکه چنین دوستان قابل‌احترامی دارم بسیار خرسندم.

حیدری کشتی‌گیری است شجاع و دارای منش مردانه؛ او این شجاعت و منش مردانه را هم در مسابقات قهرمانی جهان نشان داده است، هم در المپیک و هم در مسابقات دیگر. او همین اواخر هم سعی کرد تا دوباره شایستگی‌هایش را نشان دهد، اما خوب مسئله‌ی سن و سال است دیگر! امّا نباید این طور افراد را از دست داد. آنها را باید جذب کرد و به کار گرفت. فرض کنید که من در کشور شما سرمربی باشم. در این صورت شخصی مانند حیدری باید دستیار شماره‌ی یک من باشد. باید چنین بچه‌هایی را در کشتی نگاه داشت. این پسر خیلی مرد و خیلی انسان است. او دغدغه‌ی کشتی دارد و دلش برای میهن‌اش می‌تپد. او ورزشکار بزرگی است...

3- نظر شما در مورد حضور مربیان خارجی در ایران چیست؟

باید این کار را کرد. البته باید با مربیان داخلی هم کار کرد. چرا در روسیه مسئله تا این حد ساده است؟ به خاطر اینکه در روسیه، نه یک داغستانی، بلکه  یک روس است که دستورات را صادر می‌کند و آنگاه یک داغستانی، یک چچنی  و ... به عنوان دستیاران او کار می‌کنند. مامیاشویلی در روسیه رئیس فدراسیون کشتی است و بعد چندنفری هم در نقش مربی و بقیه هم به نحوی از انحاء معاونان و دستیاران او هستند. در آن جا کس دیگری به صرف اینکه قهرمان المپیک،‌ جهان، مربی و یا هرچیز دیگری بوده است، دستور نمی‌دهد و همه تحت امر او کار می‌کنند. در غیر اینصورت از نظم و دیسیپلین خبری نخواهد بود. به همین خاطر است که اگر فدراسیون شما از مربّیان خارجی دعوت به عمل آورد، به نظر من کار بسیار صحیحی را انجام داده است.  اما خوب در روسیه لازم نیست که چنین کاری را برای مربیان انجام دهیم، چرا که روسیه یک کشور چندملیتی است و در آن اقوام زیادی وجود دارند و اگر هم از یکی از این اقوام یک مربی انتخاب شود، بقیه تحت امر او کار خواهند کرد. اینجا باید به این منظور یک مربی را از خارج آورد؛ برای مثال فرض کنید که عبدالبیکوف سرمربّی شما باشد،‌ هرچه که او بگوید باید به عنوان یک قانون تلقی شود. بیایید یک یا دو سال این مسئله را امتحان کنید،‌ بعد معلوم می‌شود. بگذارید برایتان یک مثالی بزنم: این ماگومدخان آراتسیلوفِ اهل روسیه بود که آذربایجان را به اینجا رساند. این ایربایخانوف از روسیه است که هدایت تیم ملی کشتی ترکیه را بر عهده دارد. و در بسیاری جاهای دیگر هم مربیان اهل روسیه مشغول کار هستند. برای همین باید در وهله‌ی نخست یک مربی خوب خارجی را انتخاب کرد و کار را سر و سامان داد. در اینصورت کشتی شما از کشتی هرجای دیگری در جهان بهتر و برتر خواهد بود.آذربایجان را نگاه کنید:‌ در مسابقات نوجوانان اروپا مقام دوم را در اختیار دارند، مقام اول در اختیار گرجستان است و روسیه تنها توانسته به مقام سوم بسنده کند. این نتیجه‌ی به کار بستن چنین برنامه‌ایست.

4-امروز به نظر شما چه کسی بهترین کشتی‌گیر ایران به شمار می‌رود؟ و به نظر شما کدام یک از کشتی‌گیران ما موفق به کسب مدال المپیک خواهد گردید؟

من متأسفانه‌ نام کشتی‌گیران فعلی ایران را نمی‌دانم – اما به هر روی چنین اظهارنظری بسیار سخت است. فکر کنم که دو تا کشتی‌گیر مازندرانی در ترکیب‌ تیم‌تان باشند که نام‌شان را به یاد نمی‌‌آورم.

5-البته تعداد مازندرانی‌های تیم ملی کشتی ما بیش از دوتاست: سید مراد محمدی در 60 و رضا یزدانی 84 کیلو...

اما خوب به هرحال او (رضا یزدانی) در پکن کار بسیار سختی را در پیش رو خواهد داشت. اما ممکن است که کشتی‌گیر شصت‌کیلویی‌تان از پس این کار بر بیاید. به هر صورت المپیک است و کافی است که یک بار ببازی و دیگر تمام. آنجا شانس هم عامل تعیین‌کننده‌ای است. به هر حال من برای تمام کشتی‌گیران و ورزشکاران ایرانی آرزوی موفقیت می‌کنم. همیشه کشتی‌گیران ایرانی را دوست داشته‌ام. من با جامعه‌ی کشتی ایران مؤانست زیادی داشته‌ام و در آن دوستانی دارم. از جمله دوستی دارم که به خاطر من نوه‌اش را نجم‌الدین نام‌گذاری کرده‌ است. می‌شود گفت که من تقریباً ایرانی هستم! مردم ایران را دوست دارم و به آنها احترام زیادی می‌گذارم. البته برای اینکه کسی را دوست داشته باشی، باید او را خوب بشناسی و به قول معروف باید با او سر یک سفره نان بخوری! به هر روی من برای کشتی‌ ایران در المپیک آرزوی موفقیت می‌کنم..

6-نظر شما در مورد حضور کشتی‌گیران خارجی در لیگ ایران چیست؟

خوب می‌دانید تاکتیک کشتی‌گیران شما یک چیز است و تاکتیک کشتی‌گیران ما یک چیز. باید شرایطی را فراهم آورد که به تبادل این تکنیک‌ها و آماده‌سازی جسمی و روحی بپردازیم. الان در باکو هم چنین شرایطی وجود دارد. آنجا یک مربی یعنی آراتسیولف و چهارپنج کشتی‌گیر داغستانی مشغول به کار هستند. الباقی تیم همه آذربایجانی هستند. البته من آذربایجان را به عنوان مثال ذکر کردم. فرض کنید اگر کشتی‌گیران درجه دو و درجه سه داغستانی هم به اینجا بیایند، [به خاطر همان مسئله تبادل تاکتیک] آن‌ها کمک زیادی می‌توانند به کشتی‌گیران ایرانی بکنند. برای‌تان عیسی حاجی‌اف و حاجی‌زاده را مثال می‌زنم. آن‌ها دوست هم‌دیگر هستند. آنها با هم کشتی می‌گرفتند و کمک زیادی هم به یکدیگر می‌نمودند. حاجی زاده طی دورانی که با حاجی‌اف کشتی‌ می‌گرفت، 5 بار به او باخت. اما در مسابقات جهانی تهران 2002 این حاجی‌زاده بود که توانست حاجی‌اف را شکست دهد و مقام قهرمانی را از آن خود کند؛ واین نتیجه‌ی انجام کاری است که گفتم.

7 - امیدواریم که در ایران به شما خوش گذشته باشد و همچنین امیدواریم که شما را داغستان ببینیم!

من همیشه دوستانم را به داغستان دعوت می‌کنم. به خصوص دوستان ایرانی بسیار نزدیکم که از هر لحاظ دارای خصوصیات و صفاتی بسیار انسانی و جوانمردانه هستند. خود من هم حاضرم در هر زمانی به ایران بیایم. به رئیس فدراسیون گفتم که در هر وقتی حاضرم پذیرای هر تیمی باشیم و تمام شرایط را برایشان مهیا کنیم. الزامی هم نیست که فقط به باشگاه ما بیایند. آنجا وزیر ورزش داریم. کافی است که یک نفر از طرف شما بیاید به وزارت ورزش ما و در آنجا ما یک قرارداد با او امضا کنیم. مشکلی هم برای این مسئله نداریم.

این مسئله به خصوص در مواردی نمود دارد و مفید به فایده است که مربّی یا مربیانی به این خاطر که نمی‌خواهند تجربه‌ی خود را در اختیار ایرانی‌ها قرار دهند، به ایران نمی‌آیند (در عوض شما به آنجا می‌آیید و همان جا از تجربیات آنها استفاده می‌کنید!)؛ البته در صورتی که یکی از مربیان ما در اینجا کار کند این مسئله دیگر در مورد او صادق نخواهد بود و او تماماً خودش را وقف کار در اینجا خواهد نمود...  پس ما منتظر آمدن شما هستیم و خودمان هم حاضریم که همواره به ایران بیاییم.

8- آیا سئوالی هست که نپرسیده باشیم؟

نه – راستش سئوال‌های بسیار خوب و درستی را پرسیدید.  مهمترین مسئله‌ای که می‌خواهم در اینجا خاطرنشان کنم این است که باید مربیانی را در حال حاضر در کشتی شما مشغول هستند، از تمام مسئولیت‌های دیگر معاف شوند و صرفاً به عنوان مربی کار کنند.

 

©2011 . All Rights Reserved